AÇLIK VE TOKLUK

2007 yılında TÜİK’in açlık raporuna göre Türkiye’de 203 kişi açlıktan ölmüş.Dünya açlık raporuna göreyse 1milyar kişi açlık çekiyor ve her yıl 0-5 yaş arası 6 milyon çocuk açlıktan ölüyor.
Başka bir tarafta  başta Amerika olmak üzere birçok ülkede obezite sorunu yani aşırı kilo alma ortaya çıkıyor.Amerika’nın 3’te 2’si fazla kilolu buna karşılık Afrikadakilerin çok büyük bir kısmı ise açlık sınırında yaşamaya çalışıyor fakat çoğuda başaramıyor.Akbabalara yem oluyorlar.Zaten başında özlliklede çocukların , akbabalar beklerken yaşamanın ne demek olduğunu anlayabilsek bütün bunlar için kendi insanlığımızdan bile utanırız.Öylece birşey yapmadan -küçücük dahi olsa- oturup ,  fazla yediğimiz zamanlarda karnımız ağrıdığı için şikayet ettiğimizden dolayı.

Önümüzdeki yıllarda ülkemizde ve dünyada açlık sınırının gittikçe artacağı ,yoksulluk sınırının çok yukarılara tırmanacağı söyleniyor.Bunun belirtileride yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı.Artık bizim ülkemizde bile açlıktan ölümler başlamış durumda.Hani biz yardımsever insanlardık.Sanırım insanlarımızın büyük bir kısmı kendi karnını doyurabilmenin derdinde.Zorlu hayat mücadeleleri aralarındaki bağları ve insani duyguları zayıflatıyor.Bunun sonucu olarak gittikçe sadece kendini düşünen bencil bir toplum oluyoruz.Bu yüzden biz tok olduktan sonra kim aç olursa olsun umursamıyoruz.

Dünyada da durum farklı değil.Dünya genelinde özelliklede tokluktan ölmek üzere olan insanların ülkelerinde durum zaten böyleydi de şimdi bizde her konuda olduğu gibi -iyi veya kötü farketmiyor-bu konuda da onlara entegre olmaya başladık. Eğer bu kadar kişi açlık çekiyor ve ölüyorsa bu başta şişman ülkeler olmak üzere tüm dünyanın bir ayıbıdır.Sözde insanlarının özgürlüğünü düşünüp onları mutlu etmek için ülkelerine demokrasi getirmek isteyenlerin vicdanları olsaydı  birazda bu insanları , özelliklede çocukları düşünüp onları içinde olduğu bataklıktan kurtarmaya çalışır ,ülkelerine ama sadece onlar için  yatırımlarda bulunurlardı.İnanın sadece bu şekilde bile  açlık sorununun ne kadar azalacağını tahmin edemezsiniz.Ama sanıyorum bu da uzun bir süre hayal olarak kalacak.

Ben herşeye rağmen birgün bu insanları düşünen liderlerinde çıkacağına inanıyorum.