PKK’ya yakın kesimlerin her fırsatta dile getirdiği ikinci dil ayrıcalığı gün geçtikçe siyasetimizi karıştırıyor.Zamanında sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın, her konu açıkça konuşulsun önerisi şimdilerde biraz abartılmış durumda.

 BDP siyasetine yakın Kürtlerin, “kendi dilimizde konuşmamız ve eğitim görmemiz neden bu kadar rahatsızlık verici? ” demeleri bazı çevrelerce masumca bir istek gibi görülse de, kökleri dışarıya bağlı bir grubun ülkeyi karıştırma projesi gibi gözüküyor.Mantıklı düşündüğümüzde, ülkedeki her etnik gurubun kendi dilinde eğitim görmek ve her yerde kendi dilinde konuşmak istemesi sizce doğrumu ? Bugün Kürtlere verilen ayrı bir dil, yarın Lazlara verilse, öbür gün tatarlara verilse ne olur bu ülkenin hali.Türkiye’de herkes kendi dilini konuşmada özgürdür.Fakat kendi dilinde ayrı eğitim istemesi, mecliste kendi dilini istemesi, devlet içinde devlet doğurur.Düşünsenize mecliste bazı vekillerin Kürtçe konuştuğunu.Adam çıkıp kürsüye kötü konuşsa mecliste bazı kesimler dışında kimse anlamayacak, ne kadar trajikomik bir durum değilmi?

 Bizim ülkemiz etnik bakımdan o kadar zengin ki, soğuk savaş döneminde bu zenginliğimizi fırsata çeviren, içte ve dışta hainlerimiz olmuş ne yazık ki. Türkiye Osmanlıdan bu yana etnik kimliklere saygısı ile,çevresinde sevilen ve güvenilen bir ülke olarak kalmaya devam edecektir.Bizim ülkemiz, dışarıdan ve içeriden yönlendirilmediği sürece birbirine saygılı bireylerden oluşmaktadır.Biz ne ABD’deki beyazlar gibi rengi farklı olanları dışlarız, nede Arap ülkesindeki gibi Şii-Sünni ayrımı yaparız.Biz bugüne kadar ülkemizi bölmeye yönelik tüm gayretlere rağmen hala birbirine saygı duyan insanlardan oluşan bir ülkede yaşıyoruz.Ülkemiz toplum mühendislerinin kobayı haline gelse bile, bize dışarıdan verilen ilaçları bu güçlü bünyemiz hiçbir zaman kabul etmeyecektir.

Referandum sürecindeki o meşhur şarkıda söylendiği gibi :

BİR VE BERABERİZ, YETMİŞ MİLYON KARDEŞİZ. AYRI GAYRI YOK BİZDE, ÇÜNKÜ BİZ TÜRKİYEYİZ.