Annelerimiz Canlarımız

Eklenme Tarihi: 07-Mayıs-2011, 06:03

Okunma Sayısı: 466

Bir yazı okudum;

Çok etkilendim, paylaşmak istedim.

UNUTMAYIN Kİ ;
Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur......
Ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz,işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz.
Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.
Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge.

Siz de aile kuruyorsunuz, sizin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor

ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz..
Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız,takdirini alacağınız, akşam

eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz,korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.

Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık...

Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen,
sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık...
Büyüyorsunuz o zaman işte.

Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak.
Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur...

Babamı çok genç yaşta trafik kazasında kaybetmiş biri olarak, onu sevgiyle

saygıyla tüm kalbimle anıyorum.....

Hep sessiz ağlayamayan, birlikte ağlayıp birlikte güldüğüm,

Suskun sevemeyen, beni coşkuyla bağrına basan, ama bir baba

gibi en zor dönemlerimde yıkılmaz görünen sırtımı dayadığım çınar ağacım...

Bana hem baba hem anne oldun,

Anneler günün kutlu olsun....

CANIM ANNEM,