Hayatta yaşamayı bilmek gibi kıymet bilmekte önemlidir.
Sevgili okuyucularım, eğer sizinde sözde çok sevdiğiniz ama 3 hatta bazen 4 ayda bir aradığınız bir dedeniz varsa ki bence var, siz kıymet bilmeyenlerdensiniz. Benim gibi.
Hayat şöyledir ki, o kişiyi çok seversiniz dedenizdir canınızdır ve sizin gözünüzde hiç ölmeyecektir.
Birgün, o akciger kanserine yada başka bir hastalıga yakalanmayacaktır onun gözlerinizin içinde öldüğünü görmeyeceksinizdir hiçbir zaman.

''Onun gönlünü birgün illaki alacaksınızdır, yani öyle sanarsınız.''

 O sizi çok sevdiğini ne kadar dile getirsede sizde birgün ona söyleyeceksiniz, onun tavsiyelerini onun görmesi için birgün karşısında yapacaksınız, onun yapma dediği şeyleri inadına yapmak yerıne birgün yapmayacaksınızdır onun mutlu olması için değil mi?
Yani siz öyle sanıyorsunuz değil mi?
 Hayır okuyucularım, eğer kıymet bilmezseniz, dedeniz hastalandıktan sonra sizin evinize ışın tedavisinden çıkınca dinlenmek için gelirse, hergün daha çok yoruldugunu söylerse, ilerde yürümeyemez hale gelirse ve 1 gün önce gördüğünüz dedenizi 1 gün sonra kaybederseniz kıymet bilmemenin acısını o zaman çekersiniz.
 Siz siz olun bunları yaşamadan önce değer bilmeyi ögrenin.
Bu kişi dedeniz değilde anneniz yada babanızda olabilir, unutmayın birgün hepimiz öleceğiz önemli olan yeterince iyi yaşayabilmişmiyiz yada yaşayan kişinin değerini bilebilmişmiyiz?
Bugün dedemi kaybettim ben ve bu acıyı yazarak dindirmeye çalıştım..
**Yarın sabah ilk önce dedeniz yaşıyorsa arayın ve onu sevdiğinizi söyleyin, telefonu kapatırkende kendıne ıyı bakmasını..