Yazılacak çok şey var ama ben yine kendimden, derdimden yazıyorum. Biliyorum bu derdi bir yerlerde birileri daha çekiyor. Düşünüyorum “acaba yaşadıklarımdan yazdıklarımla onlara yardım edebilir miyim?” diye. Sanırım evet yardım edebilirim. Çünkü nasıl bana bu yolda yardımcı olan onca eser varsa bende bunlara benzer rehber bir eser yazabilirim. İnsan gerçekten neyi dert ediniyorsa bir tek onları düşünüyor ve onları yazmak istiyor. Tabi çoğu insan kendini nasıl tatmin edebileceğinin peşinde ise de az da olsa gerçek olan nedir sorusunun peşinde koşanlarda mevcuttur. İnsan gerçekliğin peşinde koşarken de tuzaklara düşebilir, bu da hevasının aklına galebe olduğu anlar olacaktır ki, insanın bu durumuna önlem alması gerekmektedir. Yoksa onca doğru yolda yapmış olduğu mücadele boşa harcanmış olacaktır. Gerçekliği aramak, hayata felsefik yaklaşmak ve her olan şeye mantıklı bir cevap bulmak her zaman isteyeceğiniz bir yaşam tarzı olmayabilir. Çünkü hayat dinamiktir ve her sorunuza cevap bulmanız mümkün değildir. Bu sizi bunalıma sokabilir. Bunun yerine önemli olduğunu düşündüğünüz büyük soru ve sorunlarınızın peşinde koşarsanız bunlara cevap buldukça tatmin olduğunuzu görürsünüz. Bu soruların belki de en büyüğü herkesin düşündüğü “ben kimim?” sorusudur. Hayat işte bu soru yüzünden bir yoldu bence. Bu soruya yanıt ararken diğer sorular yanıtlanır ve kim olduğumuz keşfederiz. Hayatta bu yüzden herkes özgür, herkes apayrı. Herkes kendi hayatını yaşıyor ve herkes kendi hatasını yapıyor. Anla ki insanlar en yakınımız olsa bile, yanlış yapma konusunda olsa bile özgürler. Biz onları kontrol değil yardım edebiliriz. Herkesin tamamlaması gerektiği ulaşması gerektiği bir olgunluk düzeyi var. Herkes kendine düşen payı alacak bu hayattan giderken. Kimseyi zorla hakikatlere inandıramazsın, ancak yardım edersin hakikatleri görme konusunda. Bunu dert edinmişim, derdim olmasa yazmam herhalde. İşte bu sebepten yazıyorum bende... Mehmet Ali Vahdet YILMAZ