Sevgililer Günü, her yılın 14 Şubat günü birçok ülkede kutlanan özel gün.

Sevgililer günü önemli bir gün.

Sevgili sadece karşı cinsle olan; içinde ‘sevgi kıvılcımlarıyla dopdolu birliktelik’ değildir diye düşünürüm…

·         Bana göre sevgili çok kişidir.

·         İçinde sevgi olunca sevgili de çoktur.

Sevdiklerim, ailem, çocuklarım, arkadaşlarım, dostlarım benim sevgililerimdir. Sevginin büyüğünün tanımı sevgili ise; onlarda benim sevgililerim. Onun için bu gün benim için önemlidir.

Hayatın girdabının içinden başımızı bir parça dışarı çıkarmak için bir hatırlatma gibi gelir bana… Zamanımızda günler bütün olanaklara rağmen kısaldı. Bakın sizlere geçenlerde bir dostumun söylediklerini aktarmak istiyorum. O diyorki;

“Eskiden uçaklar yoktu, arabalar yoktu, trenler yoktu. İnsanlar bir yerden bir yere gitmek için çok uzun zaman harcarlardı. Zamanları vardı… Şimdi bir yere gitmek zaman kısalığı içinde. İstanbul’dan Nev York’a 11 saatte gidibiliyorsunuz uçakla… Dünyanın bir ucu orası... Trenler sizi istediğiniz yere götürüyor, otobüslerle; gece yarısı otobüse binin sabah Antalya’dasınız. Bu süre uçakla 55 dakika… Özel araçlardan söz etmiyorum bile.

Bakın yollardaki zaman nasıl kısalmış. İnsanlar develerle, atlarla, at arabaları ya da yaya olarak giderlermiş  - gidecekleri yerlere... Zaman çok uzun olurmuş. Giderlermiş ama… Zamanları olurmuş. Şimdi seyehat araçlarımız çok ve düzenli ve hızlı olmasına rağmen ne kadar çok zamansızlık içindeyiz.

Birilerine ulaşmakta artık sorun değil. Dünyanın herhanangi bir yerinden telefonla konuşabiliriz. Dahası var. İnternete girdiğinizde bir anda mesafeleri yok edersiniz. Ekranda hemen karşınızda, hemen yanınızda görmek istediğiniz kişi size bakıyordur, sizinle konuşuyordur, sesini duyuyorsunuzdur…

O zaman gerçekten düşünmek gerekir. Teknoloji ilerledikçe birçok şeyi hallettikçe neden zaman gittikçe daralıyor. Bunun için ne diyebilirsiniz?”

Evet haklıydı. Zaman nasıl kısalmıştı. Daha mı hızlı akıyordu, dakikaların ara sürelerinde mi kısalma olmuştu? Bilmiyorum. Bildiğim bütün bu hengâmeler içinde kendimizi unuttuğumuz gibi yakınlarımızı, annelerimizi, babalarımızı ailemizi, sevdiklerimizi de unutuyoruz. Tek söylediğimiz; çalışıyoruz. Zamanımız yok.

İşte böyle hatırlatma günleri dediğim özel günlerde başımızı gömdüğümüz yoğun hayatın içinden çıkartıyoruz.

“Evet ya… Benim arayacağım yakınlarım var, aşkım var, tüm sevenlerim var.”

Özlediklerimizi – özlendiğimizi bildiklerimizden aramaya başlıyoruz. Belki birlikte yemek yiyoruz. Belki uzun zamandır eşimizle özel bir yemek yemediğimizi hatırlıyoruz. Belki uzun zamandır sevdiklerimize küçük, büyük fark etmeyen bir hatırlatma hediyesi almadığımızı…

Hatırlatma hediyesinin neyi hatırlattığı ise bana göre ihmal edilmiş, gönlümüzde olup dışarı çıkaramadığımız sevgimizin elle tutulur halidir.

Bu özel günde hediye alınmamalı mı? Belki alınmalı.

·         Belkide yanağa bir öpücük kondurmalı…

·         Belkide telefon edilmeli,

·         Belkide ziyarete gidilmeli…

·         Belkide çok uzun zamandır alınması istenilip ihmal edilen ortak bir istek yapılmalı.

·         Belkide güzel bir akşam yemeğinde ihmale gelmiş, unutulmuş sözcüklerle sevgiler karşılıklı hatırlatılmalı.

·         Belki de yanınızdakine olan aşkınızın değerlendirilmesi yapılmalı.

·         Belkide sonradan olmasını istemediğimiz pişmanlıklarımızın sinyalini alan aklımıza dikkatedilmeli.

·         Belkide ihmal edilen sadece karşı tarafın olmadığını kendisize de haksızlık yaptığınızın farkına varılmalı.

Sevgililer gününü, ister sevgilinizle ister sevdiklerinizle geçirin ne fark ederki…

İçinde sevgi sözcüğü olan her şey güzeldir…

Mevlana’nın sevgi üzerine sözleri…

·         Sevgide güneş gibi ol,

·         Dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol,

·         Hataları örtmede gece gibi ol,

·         Tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi ol,

·         Her ne olursan ol, ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.

Gönlünüzden neyi yitirirsiniz bilemem ama sevgiyi asla kaybetmemenizi dilerim…

Nazan Şara Şatana