Sekiz sene boyunca ağladınız. Benim kimliğim ne olursa olsun bu ağlamanın hiçbir açıklaması kabul edilebilir nitelikte değildir. Geçmiş dediniz. Darbe dediniz. Filistin dediniz. Kürt dediniz. Müslüman dediniz. Dediniz, dediniz durdunuz. İcraat olmayan sonuç alınamayacak konuşmalarda bulundunuz.

Belki haklıydınız. Belki haksız. Ama siz hiçbir zaman HAK olamadınız. İçerisin de bulunduğunuz ortam zindandan farksız bulunmakta. Karanlık ve kasvetli! Nemli ve soğuk! İdare heyetiniz deki bir zat çıkıp da “Tarihi eserler 100 yıl önceki darbe de çalınmış demekte” Akıl ve fikir lütfen biraz mantık. Üzüldüm. Ama hemen ardından gazeteci sormakta “ Kayıp ve zarlar ne kadar ?” İdari heyetinizde ki zat “ Henüz kesin hesabı çıkartamadık”

8 yıllık iktidar ve hesabı henüz çıkarılamayan zararlar. Hadi onu da bıraktım bir kenara. Peki, 8 yıl içerisinde Müzelerden çalınan, kaybolan ve tahribata uğrayanların hesabı nedir? Daha 100 yıl öncesinin hesabını veremeyen bir iktidar şimdi de geçmiş 8 yılın hesabını nasıl verecek.

Hükümet iş başındaysa hata Devlette midir? Yoksa Devlet zaafa uğramış da Hükümet mi işbaşındadır. Asker dediniz. Mahkeme dediniz. İşçi dediniz. Bakkal dediniz. Dediniz, dediniz durdunuz.

Ben iktidar isterim. Ben adam isterim. Ben güç isterim. Ben hak, adalet isterim. İş isterim. Aş isterim. Hizmette kusur olmasın isterim. Ben isterim. Ben sosyal haklarımı tam anlamıyla kullanabilmek isterim. Ben kim miyim? Ben Vatandaşım. Ben insanım. Ben bitmek tükenmez şekil de isteyen bir varlığım. Ben ne kürdüm ne de Türk. Ben Ülke toprakların da yaşamaya çalışan dünyaca tanınmış doğuştan haklara sahip bir insanım.

Duydum ki Açılıma Destek istermişsin. Duydum ki adı binlerce olan bir açılımmış. Adı Kürt’müş. Adı Laz’mış. Adı Roman’mış. Gerek yok bunlara. Adı insan olmayan açılım haram olsun bana.

Demokrasi Azınlık meselesi değildir. Demokrasi güçsüz meselesi de değildir. Demokrasi İnsan meselesidir. Demokrasinin temelin de insan yer almamaktaysa kanla başlar ve kanla biter. Esarete hapsolunmuş halklar (insanlar) günümüz sistematiğin de HALK denerek de haksızlığa uğramaktadır. Kişiye birey düzeyinde değer sağlanamadıktan sonra alınacak yol fanteziden öteye geçmeyecektir. Avrupa’dan tutunda ABD’ye kadar her bir kuruluş esasını artık insana uyarlamalıdır. Gelecekler Halklarla değil insanla yakalanacaktır.

Gelelim sizlerin açılımına. Geriden takip yerine önde giden olabilirdin. Olabilirsinde. Yakala zamanı ve yol al. Durma. İlle demekteysen açılım! Kardeş demekteysen! Kürt ve Roman demekteysen! Bil ve bilsinler. Biz onları çoktan aştık. Geçtik o kareleri. Kaldırdık çizgileri.

Destek istemekteymişsin. Nokta desteklemem. Ama bilesin. Muhalefetim ama iktidar ve Hükümeti her zaman desteklerim. Eleştiririm ama bilirim ki onların kuvveti bizimdir. Gerekirse bağırırım çağırırım ama Tek vücut olmak gerekirse çağırmana bile gerek bulunmamakta ben ordayım. Hükümet ve politikaları amma yanlış amma doğru Hükümet bizim hükümetimizdir. Başbakan bizim başbakanımızdır. Bizler onların evladı onlar bizlerin evlatlarıdır. Gelecek birey olabilme bilincini yakalamış birliktelik içerisinde yol alanların olacaktır.